Pierwsza szkoła w Koszołach jeszcze rosyjska powstała w latach 70. XIX w. Mieściła się w jednej z chat chłopskich, podobnie było z polską szkołą w dwudziestoleciu międzywojennym. W 1938 r. tuż przed II wojną światową wybudowano w Koszołach murowaną szkołę podstawową w miejscu, gdzie niegdyś znajdowała się cerkiew oraz przycerkiewny cmentarz, Prace wykonali społecznie mieszkańcy Koszoł, natomiast zakup materiałów sfinansowało państwo polskie. Do dzisiaj jest to w Koszołach najbardziej okazały gmach, którego wygląd nawiązuje do charakterystycznego dla polskiej architektury z pierwszej połowy XX w. stylu dworkowego. Budynek okolony jest szpalerem z bzu lilaka.
W okresie powojennym szkoła pełniła rolę kulturotwórczą, bowiem w niej koncentrowało się życie wsi. Przez wiele lat działały w Koszołach teatrzyki amatorskie, w których wystawiano komedyjki. Autorem scenariuszy był miejscowy gospodarz, ułan-żołnierz września 1939 r. oraz jednocześnie poeta i rysownik Feliks Czubla (1913-1996). Pod wrażeniem jego erudycji i pięknej poetyckiej formy opisów zdarzeń jakie miały miejsce w Koszołach, byli nie tylko mieszkańcy wsi. Badacz podlaskiego folkloru Aleksander Oleszczuk (1900-1983) w trakcie jednej z wypraw dotarł również do Koszoł, skąd wyniósł podziw dla kulturalnej aktywności mieszkańców. Koszołowskie dzieci zapamiętały Czublę, jako artystę rysownika, dzięki któremu ich wiejska szkółka przemieniła się w prawdziwą galerię.
