Miejsce, gdzie do 1915 r. stał meczet – świątynia tatarska wybudowana w 1817 r. Przechowywano w niej sztandar VI pułku tatarskiego Straży Przedniej Wielkiego Księstwa Litewskiego dowodzonego przez pułkownika Jakuba Azulewicza. Meczet wraz z historyczną chorągwią oraz wyposażeniem spłonął w 1915 – podpaliły je wycofujące się z Królestwa Polskiego wojska rosyjskie. Po spaleniu meczetu społeczność tatarska należąca do parafii studziańskiej rozproszyła się i z czasem zanikła.
Ostatni imam w Studziance – Maciej Bajrulewicz w 1921 r. sporządził akt darowizny, mocą którego przekazał teren po meczecie mieszkańcom wsi Studzianka z przeznaczeniem na wybudowanie w tym miejscu szkoły.
Budynek szkoły został wybudowany dopiero po II wojnie światowej i placówka funkcjonowała do 2016 roku. Od 2018 roku obiektem opiekuje się Stowarzyszenie Rozwoju Miejscowości Studzianka.
tekst: Łukasz Węda
