Nazwą „Szlaku Jagiellońskiego” określany jest historyczny trakt uformowany w XIV w. z Krakowa do Wilna, czyli ze stolicy Korony do stolicy Wielkiego Księstwa Litewskiego pokonywany przez Jagiellonów jesienią w drodze na leże zimowe do Wilna czy też z Wilna do Krakowa w okresie wiosennym na okres letni. Przebiegał m.in. przez Sandomierz, Lublin, Parczew, Łomazy, Brześć. Droga ta stanowiła ważną arterie łączącą Królestwo Polskie z Wielkim Księstwem Litewskim. Przechodziły tędy orszaki królewskie, wojskowe, kupieckie, a także posłańcy, pielgrzymi i wszelcy inni podróżnicy.
W pobliżu Łomaz zachował się do dnia dzisiejszego oryginalny gruntowy fragment tego królewskiego szlaku.
