Miejsce zlokalizowane w Łomazach między ul. Szkolną, a ul. Podrzeczną nasycone jest wielowiekową historią miejscowości. W trakcie prac archeologicznych przeprowadzonych w 2001 r. odnaleziono pozostałości dawnego cmentarza sprzed 2 tys. lat. Tradycja pochówków w tym właśnie miejscu była kontynuowana od XVI w. po wiek XIX. W tym miejscu znajdowały się świątynie kościoła grekokatolickiego łomaskiej parafii – początkowo pw. Św. Mikołaja, a następnie pw. Św. Piotra i Pawła. Wokół świątyń urządzony był cmentarz, w którym przez kilkaset lat grzebano mieszkańców Łomaz. W 1930 r. z cegieł pochodzących z rozbiórki cerkwi prawosławnej pw. św. Kosmy i Damiana (zlokalizowanej w rynku – dzisiejszy plac Jagielloński) wybudowano Szkołę Podstawową (obecnie siedziba Gminnego Ośrodka Kultury oraz Gminnej Biblioteki Publicznej).
Za sprawą wieloletniego dyrektora szkoły dr Romualda Szudejko nowe obiekty szkolne stały się jednocześnie łomaskim kompleksem historycznym – wokół szkoły postawiono trzy pomniki upamiętniające: Tadeusza Kościuszkę, Unitów łomaskich oraz żołnierzy Batalionów Chłopskich. Korytarze szkolne zapełniły historyczne sztandary, a w gablotach znalazły się dokumenty i fotografie żołnierzy podziemia niepodległościowego z czasów II wojny światowej.
Całość dopełnia Izba Historyczna wypełniona artefaktami związanymi z miejscowością i okolicą.
